Η Δίκη για τις απολύσεις τριών συνδικαλιστών στην Attica Bank / Crediabank
Συναδέλφισσες και Συνάδελφοι,
Στις 30 Ιανουαρίου 2026, στο Πρωτοδικείο Αθηνών, εκδικάστηκε η υπόθεση της απόλυσης τριών εργαζομένων, εκλεγμένων συνδικαλιστών της CREDIABANK (πρώην Attica), οι οποίοι βρέθηκαν εκτός εργασίας επειδή επέλεξαν να σταθούν στο πλευρό συναδέλφισσάς τους. Την Ημέρα της Γυναίκας το 2025 εξέδωσαν ανακοίνωση υπεράσπισής της με βάση την θετική πρωτόδικη δικαστική απόφαση που δικαιώνει τη συναδέλφισσα.
Απέναντι σε αυτή την πράξη αλληλεγγύης και συνδικαλιστικού καθήκοντος, η διοίκηση επέλεξε την απευθείας καταγγελία των συμβάσεων των τριών εκλεγμένων συνδικαλιστών, επικαλούμενη «συκοφαντική δυσφήμιση» και «τεράστια βλάβη», αντί να ακολουθήσει τον θεσμικό δρόμο της διερεύνησης, παρακάμπτοντας κάθε προβλεπόμενη πειθαρχική διαδικασία.
Όσοι βρεθήκαμε στην ακροαματική διαδικασία καταλάβαμε από την πρώτη στιγμή ότι δεν επρόκειτο για μια απλή εργασιακή διαφορά, αλλά για υπόθεση συνδικαλιστικής δίωξης με σαφές πολιτικό και θεσμικό βάρος.
Στο δικαστήριο αποκαλύφθηκε με ωμό τρόπο η επιλογή της εργοδοσίας, η οποία, αξιοποιώντας τον νόμο της κυβέρνησης για τις απολύσεις (νόμος Χατζηδάκη), ζήτησε την επιδίκαση πρόσθετης αποζημίωσης, επιλέγοντας ουσιαστικά να πληρώσει για να ξεμπερδέψει με ανθρώπους που άρθρωσαν φωνή αλληλεγγύης, μετατρέποντας τη συνδικαλιστική δράση σε στόχο προς εξόντωση.
Έωλα τα επιχειρήματα της ATTICA BANK
Στην ακροαματική διαδικασία ο μάρτυρας της τράπεζας, υψηλόβαθμο διοικητικό στέλεχος, μας επιβεβαίωσε ότι:
- Η απόλυση έγινε στο πλαίσιο συνδικαλιστικής δράσης.
- Ενώ η παράταξη είχε «ελάχιστη επιρροή», εντούτοις προκάλεσε «τεράστια βλάβη», την οποία επικαλέστηκε για να δικαιολογήσει την απευθείας απόλυση.
- Επιλέχθηκε η απόλυση αντί της παραπομπής σε πειθαρχική διαδικασία, δηλαδή το έσχατο μέτρο, χωρίς καμία κλιμάκωση κυρώσεων, όπως προβλέπεται.
Μάλιστα η πλευρά της τράπεζας προσπάθησε να θέσει θέμα έλλειψης νομιμοποίησης των πρόσθετων παρεμβάσεων των εκπροσώπων της ΓΣΕΕ, της ΟΤΟΕ και των πρωτοβάθμιων συλλόγων του κλάδου, η οποία έπεσε στο κενό.
Ιδιαίτερες αντιδράσεις προκάλεσε η κυνική απάντηση του μάρτυρα της εργοδοτικής πλευράς, όταν η Πρόεδρος του Δικαστηρίου ρώτησε:
«Πόσες συνδικαλιστικές παρατάξεις υπάρχουν σήμερα στο Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Υπαλλήλων Τράπεζας Αττικής;»
«Προς το παρόν, ακόμη μία».
Μια φράση που αποτυπώνει με τον πιο ωμό τρόπο τη νοοτροπία περιορισμού και ελέγχου της συνδικαλιστικής έκφρασης, με απώτερο στόχο την εξάλειψή της.
Η απάντηση
Καθοριστική ήταν και η παρουσία και η κατάθεση της μάρτυρος υπεράσπισης, στελέχους της ΕΑΚ η οποία αποδόμησε τους ισχυρισμούς της τράπεζας τόσο όσον αφορά την καταφανώς ελλιπής η διερεύνηση των καταγγελιών παρενόχλησης, αφού εύλογα ερωτήματα έμειναν αναπάντητα, όσο και όσον αφορά την ουσία του ζητήματος που δεν είναι άλλη από την συνδικαλιστική δίωξη των συναδέλφων μας.
Όπως ειπώθηκε καθαρά και ξάστερα «την τράπεζα δυσφημίζουν οι απολύσεις και η αρνητική δημοσιότητα που πήρε το θέμα εκ των υστέρων και όχι η ανακοίνωση της παράταξης που στάλθηκε στα υπηρεσιακά mail των συναδέλφων και μόνο εκεί».
Δεν θα σταματήσουμε αν δεν δικαιωθούμε
Η ίδια η δίκη ανέδειξε αυτό που όλοι καταλαβαίνουμε, ότι η τράπεζα, με αδύναμα επιχειρήματα και πρόχειρες δικαιολογίες, εκμεταλλεύτηκε το ανάλγητο νομοθετικό πλαίσιο της κυβέρνησης για να στηρίξει απολύσεις που δεν στέκουν ούτε θεσμικά ούτε ηθικά.
Πρόκειται για μια συνειδητή επιλογή εκφοβισμού και προσπάθειας να κοπεί κάθε ενοχλητική συνδικαλιστική φωνή.
Η υπόθεση αυτή δεν αφορά μόνο τρεις ανθρώπους. Μας αφορά όλους.
Γιατί σήμερα στοχοποιούνται τρεις. Αύριο μπορεί να είναι οποιοσδήποτε από εμάς τολμήσει να σταθεί όρθιος, να δείξει ανθρωπιά και να υπερασπιστεί το δίκιο και την αλληλεγγύη.
Η ΕΑΚ στην ΟΤΟΕ είναι η παράταξη που από την πρώτη στιγμή έχει κινήσει γη και ουρανό να παρθούν πίσω οι απολύσεις των τριών συναδέλφων μας. Δεν θα σταματήσουμε αν δεν δικαιωθούμε.

Η Γραμματεία της
Ενωτικής Αγωνιστικής Κίνησης Τραπεζοϋπαλλήλων





